In een ver verleden besloot een zekere maatschappijleerdocent dat het Don Bosco College in Volendam ook maar eens mee moest doen met de debatwedstrijd Op weg naar het Lagerhuis. Ik voelde me direct geroepen om hier aan mee te doen. Met een clubje nieuwe wereldverbeteraars trokken we ten strijden in de Rode Hoed in Amsterdam; het was de aanfluiting van de eeuw. Ondanks dat de toen nog wereldvreemde afgevaardigden van het Don Bosco College compleet afgingen, was het een leerzame ervaring.

Na het zoveelste debat verloren te hebben kwam een meisje van de tegenpartij naar ons toe om te vertellen dat we zeker ook hele goede punten hadden genoemd. Ze werd vrijwel direct door haar ‘partijgenoten’ teruggefloten want: “Je gaat toch niet praten met die losers?” Ik was dan ook blij verrast en zeer verbaasd toen ze een dikke middelvinger gaf en nog even bij ons bleef hangen. Ze was rebels en deed lekker wat ze zelf wilde. Dat vond ik supercool. Rebekka Timmer heette ze, we besloten elkaar op Instagram te volgen, om elkaar vervolgens nooit meer in het echt tegen te komen.

Diezelfde Rebekka is nu 21 jaar oud en is nummer 3 op de kieslijst van BIJ1. Daarmee is ze een van de jongste verkiesbare mensen bij de aankomende Tweede Kamerverkiezingen.

Je bent, net als ik, nog maar 21 jaar… Vind je het niet ontzettend eng om de politiek in te gaan? En loop je door je leeftijd tegen problemen aan?

“Ik merk wel dat je als jongere minder serieus genomen wordt. Mensen zeggen dan dat je net komt kijken of dat je te weinig ervaring en te weinig kennis hebt. In de politiek worden veel dingen bepaald óver de mensen die het minder hebben, dóór mensen die er totaal geen verstand van hebben. Al die VVD’ers hebben een prima leven en zijn opgegroeid met ouders die geld hebben. Ze hebben geen flauw benul van waar ze over praten. Als je volksvertegenwoordiger wilt zijn moet je ervaring hebben met hoe de wereld echt werkt. Mét de mensen praten waar het over gaat. Dat ik te weinig ervaring zou hebben, vind ik echt een kul argument. Levenservaring heeft niets te maken met je leeftijd.”

“Maar of ik het eng vind? Dat zeker niet. Ik snap wel dat veel jongeren dat eng vinden, het is een spannende wereld. Het is ook zeker niet makkelijk. Ik weet ook niet alles, maar we weten wel allemaal hoe het systeem werkt. Als je kijkt naar het onderwijssysteem of het leenstelsel bijvoorbeeld: alle mensen in de politiek zijn daar al lang uit vandaan, terwijl wij precies weten hoe het zit. Je ziet om je heen hoe die dingen gaan. Als je een schuld hebt weet je precies hoe dat werkt en dan zie je wat er fout gaat.”

“Ik hoop dat we jongeren kunnen inspireren om niet bang te zijn voor die ‘grotemensenwereld’. Trek gewoon je bek open, je mening doet er toe. We moeten ons blijven uitspreken en vertrouwen op onze eigen ervaring. Je eigen problemen zijn echt. Alles wordt door de politiek bepaald. Alles is politiek; toegang tot zorg, het openbaar vervoer, studies en studieschulden, wij zijn er erg voor dat jongeren die stem krijgen.”

Je vind het dus erg belangrijk dat er meer jongeren in de politiek zitten. Wat is het belang van jongeren in de politiek?

“Ha, dat heb ik net ook al een beetje gezegd hè. Heel veel dingen in de politiek gaan over ons specifiek. Kijk naar de woningcrisis. Wij kunnen geen betaalbare huizen krijgen, geen leningen door studieschulden en krijgen daardoor nog meer te maken met schuldenproblematiek. Zoals het er nu voor staat wordt dat voor jongeren alleen maar erger. Dat is ook zo met werk en inkomen; we hebben te maken met onzekere contracten en lage lonen. In de kamer zitten alleen maar oude mensen. Waar die nu mee bezig zijn is niet goed en wie zou onze belangen nou beter kunnen behartigen dan wijzelf?”

Je neemt hiermee een zware taak op je. Daarvoor moet je wel erg strijdbaar zijn, heel vastberaden en ook nog eens sterk in je schoenen staan. Hoe houd je dat vol?

“Dat klopt zeker, het is fijn dat ik een groep mensen om mij heen heb die dezelfde idealen delen. Dan groei je naar elkaar toe en wordt je een soort familie. Door tegen de meute in te gaan samen met mensen die dezelfde idealen delen, vorm je een eigen meute. Dat is een goede houvast. Er is geen moment dat ik denk: ‘laat maar zitten.’ We hebben een doel, we gaan het doen.”

Heb je een motto, iets wat je vaak tegen jezelf zegt?

“Ja! Dat heb ik zeker: ‘de wereld is maakbaar.’ Dat klinkt misschien moeilijk, maar we zorgen er zelf voor hoe de wereld om ons heen eruit ziet. Zelfs als iets al jaren op dezelfde manier gaat, betekent dit niet dat het niet anders kan. Wij kunnen er zélf voor kiezen om de wereld te veranderen, wij kunnen zélf bepalen hoe die wereld eruit komt te zien. ‘Dat is nou eenmaal zo’, is dan ook het slechtste argument ooit.”

Ben je niet bang dat je minder strijdbaar wordt wanneer je zelf in de kamer zit en veel geld verdient en dus ‘part of the system’ bent?

“Dat is een hele goede vraag. Ik denk dat we onszelf de opdracht geven om niet in te leveren op onze eigen principes, die principes moeten we doorleven. We vinden het niet verantwoord dat we weten hoeveel we verdienen en zullen dan ook een deel van dat belachelijk hoge salaris afdragen aan de partij. Het is belangrijk dat we onze principes ook zelf ten uitvoer brengen. Mocht dit veranderen dan hoop ik dat we er aan herinnerd worden waar we voor staan. Dat ook wij dan een schop onder onze kont krijgen, haha.”

Wat zou je willen zeggen tegen jongeren die hun mening (nog) niet zo goed durven uitspreken?

“Doe het toch, je mening doet ertoe, het is belangrijk dat je je uitspreekt, samen met mensen die het met je eens zijn. Soms lijkt het alsof je ergens alleen in bent en dat je beter mee kan doen met de rest van je clubje. Er is nog een hele wereld vol mensen waarvan een hoop dezelfde idealen hebben als jij. Er komt wel weer een nieuw clubje. Het is zo belangrijk dat je je uitspreekt over de dingen die je belangrijk vindt.”

Bron afbeelding: https://www.noordhollandsdagblad.nl/cnt/dmf20181122_17367310?utm_source=google&utm_medium=organic

1 Shares:
You May Also Like