Foto: La corneja artesana, shutterstock.com

Beste man*,

Waarom mag ik van jou nooit ‘gewoon’ chagrijnig zijn? Telkens als mijn gezicht even op onweer staat of als er een sneer mijn lippen ontglipt, kom jij met de grandioze verklaring dat ik “vast ongesteld moet zijn”. Wat is dat toch, dat idee van jou dat mijn humeur in direct verband staat met de status van mijn baarmoeder? Denk je nu echt dat vrouwen zo weinig andere problemen hebben dat hun enige reden tot chagrijn hun maandstonde is? Want dan wordt het hoog tijd om je hardhandig uit die droom te helpen. Kijk eens naar je eigen gemoedstoestand bijvoorbeeld. Ik neem aan dat jij ook wel eens chagrijnig bent. Misschien omdat je de trein probeerde te halen en dat vervelende ding nét voor je neus wegreed. Of omdat je schoonmoeder voor de zoveelste keer loopt te zeuren dat je nu écht wat van je leven moet gaan maken. Wellicht was je er nog niet van op de hoogte, maar dit soort dingen gebeuren dus ook in mijn leven. Ik stoot ook wel eens mijn teen aan het nachtkastje en heb ook wel eens een rotdag op mijn werk. Anders gezegd: er zijn talloze redenen waarom ik niet de hele dag rondloop met een glimlach van oor tot oor en een opgetogenheid waar je u tegen zegt. Mijn menstruatie is daar slechts eentje van.

Waarom vertrekt jouw gezicht nog altijd als ik het heb over maandverband en menstruatiecups? Je zegt dat het een kwestie is van hygiëne. “Ik hoef dat niet te zien hoor, zo’n wit verband vol bloed”, roep je dan. Maar ik betwijfel of het daadwerkelijk dáárom gaat. Als we het gooien op hygiëne, heb ik namelijk ook nog wel wat verwijten aan jouw adres. Klaarkomen in een sok bijvoorbeeld, of in detail bespreken hoe je hebt lopen ‘fappen’ van het weekend (om maar enkele illustraties te geven). En dit soort ‘mannenzaken’ vind jij dan altijd uitermate komisch. Over het feit dat ze ook gewoon hartstikke smerig zijn, wordt met geen woord gerept. Maar o wee als ik het ga hebben over het legen van mijn menstruatiecup. Nee, dat gaat écht een brug te ver. Gadverdamme.

Waarom denk je dat ongesteld zijn louter een grappige aangelegenheid is? Ik word eigenlijk wel een beetje moe van al die jolige opmerkingen omtrent mijn tijd van de maand. Natuurlijk, een grapje op z’n tijd moet kunnen. Maar menstrueren is ook gewoon hartstikke zwaar, en daar mag ook wel eens een serieus gesprek over gevoerd worden. Ik denk immers dat jij het ook wel zou appreciëren als wij, de ‘menstrueerders’, een luisterend oor zouden bieden als jij rondloopt met buikklachten, depressieve gevoelens, opgezwollen lichaamsdelen, diarree en krampen in lichaamsdelen waarvan je niet eens wist dat ze bestonden.

Waarom slinger je opmerkingen in de rondte over menstrueren alsof het een gegeven is dat iedere vrouw ongesteld wordt? Te pas en te onpas maak je grapjes over menstruatie in het bijzijn van Jan en alleman. Maar besef je je wel dat ongesteldheid voor sommige mensen een hartstikke pijnlijk onderwerp is? Zo zijn er vrouwen die nooit ongesteld worden en daardoor geen kinderen kunnen krijgen. Of vrouwen die lijden aan PCOS of endometriose en daardoor kampen met allerlei lichamelijke en geestelijke klachten. Of transgender vrouwen die van nature geen baarmoeder hebben en daardoor niet menstrueren, ook al zouden ze dat maar al te graag willen. Denk dus volgende keer twee keer na voordat je jezelf weer waagt aan een ‘grappige’ oneliner waar geen vrouw op zit te wachten.

Waarom moet ik giechelend naar de wc, met een tampon weggestopt in mijn BH, om jou niet oncomfortabel te maken? Waarom moest ik op de middelbare school mijn hele hebben en houden meezeulen naar het toilet om maar niet met een onschuldig maandverbandje het klaslokaal te hoeven verlaten? Je weet toch dat de meeste vrouwen eens in de maand menstrueren. Waarom word je, met die kennis op zak, dan nog steeds ongemakkelijk als je een vrouw met een maandverbandje of tampon naar de wc ziet gaan? Ik ben al dat gefriemel en geheimzinnige gedoe ondertussen wel beu namelijk. Ik ben het beu om in codetaal te spreken als het mijn tijd van de maand is, alleen maar om jou een plezier te doen. Ik vaar niet op “de rode zee”, heb geen “bezoek van de rode duivel” en heb al helemaal geen “bloedneus op een andere plek in mijn lichaam.” Nee, ik ben gewoon ongesteld. Ik menstrueer. Mijn baarmoederslijmvlies wordt afgebroken en nu komt er bloed uit mijn vagina. Getver, ik weet het. Maar ook gewoon de natuur, dus heel gewoon.

En vergeet niet

beste man,

Jij loopt op deze wereld rond,

omdat er ooit iemand ongesteld was.

*Disclaimer: deze brief is uitsluitend gericht aan mannen die zich nog altijd geen houding weten te geven als het gaat om menstruatie en alles wat daaraan verbonden is. Ik realiseer mij dat er heden ten dage ook een hoop mannen zijn die absoluut geen moeite hebben met het onderwerp en menstruerende vrouwen met alle respect behandelen. Als je jezelf rekent tot dit clubje moderne mannen, voel je je dan vooral niet aangesproken. Sterker nog, ik dank je vriendelijk voor je empathie.

0 Shares:
You May Also Like
Lees verhaal

Kerstpreek 2020

Coronamoe en thuiswerkbeu zijn sommige van ons zelf veranderd in The Grinch en dat.. is oké.