Op zondag 8 januari 2023 bezocht ik de show “Anneke van Giersbergen zingt Kate Bush” in de PX in Volendam, een show die momenteel door het hele land reist, en waarin zangeres Anneke van Giersbergen een selectie heeft gemaakt van haar favoriete Kate Bush-nummers en deze vertolkt voor een publiek.

Naast klassiekers zoals Wuthering Heights en Babooshka speelt Anneke ook het kleinschalige The Man with the Child in his Eyes en de (voor niet-fans) minder bekende songs Cloudbusting en Lily. Anneke geeft een eigen jasje aan het soms spookachtige, ijle geluid van Kate Bush en tikt perfect de hoge noten aan die Kate Bush zo eigen zijn. Je kan zien dat Anneke passie heeft voor de songs die zij covert, en vaak is er dan ook een glimlach te zien op het gezicht van de zangeres terwijl zij zingt.

Tussendoor wordt het publiek getrakteerd op anekdotes uit het leven van Kate, de inspiratie voor de verschillende songs die worden gecovered, en soms ook gewoon verhalen uit Anneke haar eigen leven. Hiermee geeft ze een eigen draai aan de show, die daarom niet alleen kan worden gezien als een tribute aan Kate Bush, maar ook als een passieproject van iemand die als klein meisje al fan was van deze intrigerende vrouw. De combinatie van Anneke’s stem en de show zorgen voor een onvergetelijke avond en maken nieuwsgierig naar nieuwe projecten in de toekomst. Omdat ik nieuwsgierig was naar de totstandkoming van deze show en naar Anneke, heb ik gevraagd of ik een kort interview mocht houden met haar. Dit is gelukt. Hieronder kan je dit interview lezen:

Je bent al fan van Kate Bush sinds je vijf jaar oud was, is dat de inspiratie geweest voor deze tour?
“Ja, eigenlijk wel! Ik wilde eigenlijk al heel lang iets doen met haar muziek en ik zing natuurlijk wel vaker als ik in mijn eentje speel altijd wel een liedje van haar. Dit is de eerste keer dat ik een hele voorstelling wijdt aan haar muziek, en haar verhaal, en dat leek mij gewoon heel erg leuk om te doen, dus dan hebben we gewoon een keer de stoute schoenen aangetrokken en deze show in elkaar gezet, en dat is zo leuk om te doen! En mensen vinden het ook heel erg leuk, want heel veel mensen kennen Kate Bush natuurlijk, en ik kom natuurlijk uit de rock en de metal, en daar is Kate Bush ook heel erg geliefd, omdat zij ook weer te maken heeft met prog-rock, Peter Gabriel en Genesis. Het overlapt heel erg, dus in het publiek zijn concertgangers die naar rock en metal, en specifiek naar mij komen kijken, maar ook mensen die gewoon graag naar theater gaan en denken “oh leuk, Kate Bush!”, dus het is inderdaad een leuk, gemengd publiek”

Het was mij inderdaad al opgevallen dat veel mensen in de zaal hun hand niet opstaken toen Anneke het publiek vroeg wie er fan was van Kate Bush. Toch wel apart, dat mensen uit allerlei uithoeken van de samenleving samengebracht worden door een show waar ze de muziek eigenlijk niet van kennen, maar toch bereid zijn zich te laten verrassen door iets nieuws.

De tweede vraag dan, wat is je favoriete album van Kate Bush? Ik had al gehoord dat Hounds of Love jouw introductie was van Kate Bush, is dit zo?
“Ja, Hounds of Love vind ik te gek. Ik vind de eerste twee platen geweldig, maar in 1994 kwam The Red Shoes uit en dat is eigenlijk mijn eerste plaat. Er zat 12 jaar tussen de vorige en The Red Shoes. Dus de eerste die ik bewust heb meegemaakt. Voor die anderen was ik ook nog heel jong, en voor mij dus verleden tijd. The Red Shoes betekent veel voor mij, ik ben toen gewoon echt naar een winkel gegaan om die plaat te kopen, het is ook gewoon een mooi liedje.”

Het je de film die erbij hoort ook gezien?
“Nee! Gek he, ik heb er natuurlijk alles over gelezen, en ik ben ook heel groot Prince-fan, maar ik heb de film nog nooit gezien! Ik ga hem zeker kijken, zeker nu ik er weer helemaal into ben.”

Omdat je het net al had over die progressieve ideeën die bij Kate Bush horen, ben je dan meer fan van haar oude muziek of haar wat meer experimentele en New Age muziek?
“Allebei wel, hoor. Haar oude muziek is wat meer melodisch, en daar kan je je helemaal in inleven. Maar de wat nieuwere plaat 50 Words for Snow is wat meer experimenteel, maar is toch ook zo wonderschoon, zo anders! Dus daar moet je op een andere manier naar luisteren, en dat doe ik ook wel. Ik ben heel gek op die plaat, omdat hij zo eclectisch is en je er helemaal in weg kan zinken. Het is een heel andere beleving.”

Als je voor jouw eigen gigs speelt of eigen teksten schrijft, wordt je dan ook beïnvloedt door het poëtische in het schrijven van Kate Bush?
“Niet direct. Ik vul mijn nummers met verhalen uit mijn eigen leven, en Kate Bush doet dat natuurlijk ook, maar ik ben wel echt geïnspireerd door haar. Als vrouw, als zangeres, de keuzes die zij maakt in de studio. Er zijn eigenlijk geen grenzen met betrekking tot wat voor soort instrumenten je kan gebruiken, welke sound, je moet doen wat uit je hart komt, en dat doet zij natuurlijk heel erg. Als je een liedje gaat ontleden is het nooit couplet-refrein-couplet-refrein, er zit altijd een verhaal in dat ze verteld. Ze componeert altijd door. En dat vindt ik heel erg inspirerend, als het goed voelt, dan is het ook goed.”

Veel mensen waren positief verrast over deze show, en ze vonden het heel internationaal klinken. Zou je het internationaal willen uitzetten?
“Ja, zeker wel. Ik heb ook wel een internationaal publiek, en die typen allemaal in de comments “wanneer kom je naar die en die stad?” weet je wel, dus we kunnen eigenlijk makkelijk iets cools doen met deze show. Want ja, Kate Bush is natuurlijk ook wereldwijd huge. We zijn erover na aan het denken om dat op te zetten, maar ik heb eigenlijk gewoon een luxeprobleem! Ik zit tot 2024 gewoon volgeboekt. Maar ik wil ook platen schrijven enzo, maar we gaan het denk ik wel doen!”

Je speelt zelf in een progressieve metal band. Staan er voor jullie in de toekomst nog gigs op de agenda?
“Ik heb wel een Rock band opgericht met Thijs en Gijs, mijn toetsenist en gitarist, dus ik wil eigenlijk volgend jaar wel een aantal shows doen met deze band. De metal band zit eigenlijk even in de koelkast, maar ik wil nu wel weer even met de rock band aan de slag. Mijn nieuwe plaat is ook wat meer band gericht. Deze muziek is Engels, ik schrijf wel Nederlandstalig, maar ik heb nooit genoeg om een hele plaat te vullen.”

Zoals ook wel blijkt uit het interview, is Anneke dus superfan, en als de show ook inderdaad internationaal zal worden opgezet zal dit zeker niet het laatste zijn dat we van Anneke horen. Als je nieuwsgierig bent geworden naar Anneke, haar Kate Bush tour of haar andere activiteiten in de wereld van muziek, is er meer informatie te vinden op haar website https://www.annekevangiersbergen.com/ of is ze te vinden op Instagram als @annekeannique.

0 Shares:
You May Also Like
Lees verhaal

“Life”: Een Ode aan James Booker

Paul Bond ontleedt voor enClave de genialiteit en muziekfilosofie van James Carroll Booker III, de meest excentrieke pianist die ooit deze aardkloot heeft bewandeld.
Lees verhaal

Lord Huron – ‘Long Lost’

May you live until you die: een indrukwekkende mythevorming rond hun eigen Whispering Pines studio vormde de basis voor het vierde album van Lord Huron.
Lees verhaal

Geluid als vriend en vijand

Gastschrijver Wouter Prinsen heeft de diagnose misofonie: hij kan bepaalde geluiden niet uitstaan. Toch zoekt hij regelmatig de grenzen op van de geluids- en muziekgrenzen, van John Cage tot de Japanse noise-artiest Merzbow. In dit artikel voor enClave beschrijft Wouter zijn relatie met nare en bijzondere geluiden.
Lees verhaal

De achtergrond van Jacob D. Edward

Jacob D. Edward is een folky songwriter die over intrigerende, complexe onderwerpen schrijft. Na zijn eerste twee singles, kwam afgelopen vrijdag de nieuwe single van Jacob D. Edward uit: ‘Sincerely, Jacob’. Roy de Smet interviewde hem over de thematiek van zijn nummers, zijn inspiraties en aspiraties.