Videogames maken al sinds mijn jeugd een groot deel uit van mijn leven. Mario Kart, Super Mario 64, The Legend of Zelda, Animal Crossing, The Sims. Zowat alles wat op de Wii, Nintendo DS en/of PC te spelen was. Gamingcultuur is altijd een groot deel van mijn leven geweest, en rond mijn tienerjaren begon ik mij wat meer te mengen in gamingcultuur op het internet, met spellen zoals Undertale, maar ook meer schietspellen en RPGs. Het was in deze fase dat ik ontdekte dat er een enorm stigma rondom vrouwelijke gamers hangt, en dan vooral met betrekking tot het soort games dat over het algemeen door vrouwen gespeeld wordt.

Mijn eerste aanraking met dit stigma was in de reacties onder een YouTube-video, waar ik antwoord gaf op de vraag welke videogames ik vaak speelde. Dit antwoord luidde dat ik vooral hield van Animal Crossing en The Sims, maar dat spellen zoals Uncharted en Tomb Raider ook niet mochten ontbreken. Dit bracht een berg aan reacties voort die over het algemeen uitkwamen op het idee dat ik “geen echte gamer was”, en dat spellen zoals Animal Crossing “geen echte games” zijn. Deze reacties lanceerden mij als meisje in een fase waarin ik spellen zoals Animal Crossing volledig losliet, althans naar de buitenwereld. Ik liet mensen trots weten dat ik alleen ‘echte spellen’ speelde, maar eigenlijk is het supertriest dat vrouwen en meisjes niet gewoon mogen laten merken wat voor soort spellen ze echt leuk vinden.

Dit fenomeen heeft alles te maken met een term die gatekeeping heet. In gaming communities slaat deze term vooral op mannen die het niet los kunnen laten dat vrouwen dezelfde dingen als zij leuk kunnen vinden, en daarbij de spellen die vooral door vrouwen gespeeld worden afketsen van hun cultuur. Zo blijven man en vrouw toch gescheiden en niet hetzelfde. Ik sprak hierover met een vriend die van vrouw naar man getransitioneerd is. Hij vertelde me over de fase in zijn leven waarin hij zich nog als vrouw presenteerde, en hij constant moest uitleggen en bewijzen dat hij toch echt van video games hield. Ook vertelde hij over de verbazing die hij had toen deze uitleg niet meer nodig was zodra hij zich als man ging presenteren tegenover de buitenwereld. Vanaf toen werd gewoon van hem aangenomen dat hij een gamer was, en daarmee was de kous af. Ik heb dit zelf ook ervaren. Toen ik ooit aan een tinder-match liet weten dat ik graag Smash Bros speelde, iets wat naar mijn idee een vrij neutrale game was om mee te beginnen, werd ik onderworpen aan een vragenvuur waarin niet alleen naar het karakter werd gevraagd dat ik vaak speelde, wat naar mijn idee een vrij normale vraag was, maar ook werd ondervraagd over de geschiedenis en verhaallijn van het spel en naar de respectievelijke games die hoorden bij de karakters in het raster. Na een half uur kruisverhoor en weinig echt gesprek, heb ik de jongen maar uit mijn matches verwijderd; dit soort spelletjes speelde ik namelijk niet graag.

Ik merkte eerder in dit artikel op dat gatekeeping een manier is om vrouwen uit cirkels te houden waarin vooral mannen resideren, en het lijkt te werken. Vooral op Facebook valt het me op dat er veel groepen bestaan waarin alleen (trans)vrouwen worden toegelaten om zo vrij te kunnen praten over video games, marvelstrips en andere dingen die voor vrouwen gestigmatiseerd worden. Ook op streaming sites zoals Twitch is het stigma tegen vrouwelijke gamers groot, en vaak worden deze bestempeld als ‘sluts’ die alleen gamen voor mannelijke aandacht. Mede hierdoor ligt de seksuele intimidatie in deze sector hoog, met mannen die het gevoel hebben recht te hebben op de tijd en aandacht van streamers simpelweg omdat ze vrouwen zijn. Twitch streamer Renée Reynosa zegt hier het volgende over op The Verge: “Als alle “titty streamers” morgen van het platform zouden verdwijnen, denk je dan echt dat vrouwen in het vervolg niet meer worden vernederd of beledigd? Feit is dat ze gewoon andere manieren voor ons zullen bedenken om ons te hinderen”.

De game omgeving blijft een vrij giftige omgeving die als vrouw zijnde moeilijk is om te navigeren, en aan de internetomgeving te zien zijn er meerderen die het hebben opgegeven om “erbij” te horen. Zij hebben hun eigen communities opgezet. Ik, en vele anderen, zouden natuurlijk willen dat dit anders was, en gelukkig zijn er ook frisse geluiden te horen vanuit de randen van de gaming community die voor meer inclusiviteit zijn. Steeds meer zie ik groepen de kop opsteken die “anti-toxicity” zijn als het gaat om videogames en de cultuur die eromheen hangt, maar er zijn nog veel te weinig mensen die deze mening delen. Feit blijft dat deze geluiden slechts een minderheid van deze community betreffen, en dat deze mening vooral gedeeld wordt door mensen die zelf deel uitmaken van minderheidsgroepen, zoals mindervaliden, personen van kleur, vrouwen, transgenders en gender-fluide personen. Dit geluid moet vele malen versterkt worden, maar mensen in de minderheid hebben hulp nodig om dit stigma te doorbreken.

Van wie moet die hulp komen? Ik zou heel graag willen zeggen dat de minderheden zelf op kunnen staan om zo met veel heisa hun plekje op te eisen, maar de realiteit is dat we dezelfde mannen waar dit artikel over gaat nodig hebben om de poorten te openen en de minderheden tot de gelederen toe te laten. Minderheden zoals vrouwen kunnen slechts de helft van het werk verrichten als, zoals Reynosa hierboven zegt, mannen steeds weer andere manieren vinden om vrouwen te hinderen. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan, maar zoals hierboven al is aangegeven zijn er steeds meer stemmen te horen die voor inclusiviteit zijn. Er is dus hoop, een hoop die versterkt wordt door het feit dat volgende generaties meer inclusiviteit en acceptatie wordt aangeleerd, vooral omdat gatekeeping voornamelijk voortkomt uit “toxic masculinity”. Door jongens in de volgende generatie te leren dat iedereen in zijn waarde gelaten moet worden ongeacht gender zorgt er hopelijk voor dat iedereen zich meer welkom voelt in virtuele ruimtes die gedomineerd worden door mannen, niet alleen in de videogame community.

Geciteerde werken

https://www.theverge.com/2017/11/16/16654800/twitch-gaming-trainwrecks-banned-female-streamers-rant-moderation)
0 Shares:
You May Also Like
Lees verhaal

Even voorstellen… Esmee Tol

Tijd om de redactie van enClave aan jullie voor te stellen! Dit keer: Esmee Tol over het Songfestival, Harry Styles en de kracht van broccoli en muziek.
Lees verhaal

Even voorstellen… Roy de Smet

Tijd om de redactie van enClave aan jullie voor te stellen! Dit keer: Roy de Smet over muziekrecensies, het nummer dat ie zelf had willen schrijven, en de vijf platen die hij meeneemt naar een onbewoond eiland.