Het is bijna 2021, maar nog altijd domineren mannen het huidige film- en tv-landschap. Wanneer je de credits bestudeert van een willekeurige film of serie, kom je toch vaak tot de droevige conclusie dat regisseurs en producenten hoofdzakelijk kerels zijn. En als je de lijst van Emmy- en Oscarsnominaties onder de feministische loep neemt, word je helaas nog overspoeld door hoge gehaltes testosteron. Hoewel er voor ons vrouwen dus reden genoeg is om pessimistisch te zijn, is er sinds de afgelopen jaren ruimte voor euforie: langzaamaan gloeit er een feminien lichtje aan het einde van de masculiene tunnel.       

Één van die lichtjes is Josephine Bornebusch, een 39-jarige Zweedse actrice en scenarioschrijfster uit Stockholm. In 2019 produceerde ze de zesdelige serie Älska mig (“Hou van mij”), waarin ze tevens de hoofdrol vertolkte én tegelijkertijd regisseur was (wat kunnen die vrouwen toch multitasken, hè). De serie was een daverend succes in Zweden, met meerdere prijzen en nominaties voor zowel Bornebusch als de overige acteurs. Sinds kort is de serie in Nederland te zien via NPO Start Plus en Lumiereseries.com. Het verhaal draait om een Zweeds gezin, bestaande uit vader Sten (Johan Ulveson), zoon Aron (Gustav Lindh) en dochter Clara (Bornebusch). De moeder uit het gezin (Ia Langhammer) komt plotseling te overlijden, en zowel vader als kinderen worstelen met het verlies. Daarnaast kampen de personages met hun persoonlijke problemen in de liefde: Clara is een dertiger die maar geen serieuze relatie weet op te bouwen, Aron is jaloers op de succesvolle carrière van zijn vriendin en Sten weet zich geen houding te geven wanneer er een nieuwe liefde op zijn pad verschijnt.  

Op alle fronten slaat Älska Mig de spijker op zijn kop. De serie bevat een perfecte mix van drama en komedie en is herkenbaar voor zowel studenten als zestigplussers. Daarbij is het spel van de acteurs fenomenaal. Je hebt eerder het gevoel alsof je naar een documentaire-reeks zit te kijken, dan naar een fictief verhaal. Echter, hoewel deze aspecten zonder twijfel bijdragen aan de kracht van de Scandinavische serie, is er voor mij één element dat Älska Mig echt tot een pareltje maakt: de absolute gelijkheid tussen man en vrouw in de serie. Of het komt doordat een vrouw de serie geschreven heeft, of omdat de Zweden nogal gesteld zijn op hun gendergelijkheid (“Heja Sverige!”), valt te bediscussiëren. Maar feit is dat de serie vol zit met feministische trekjes, en dat is voor een 21-jarig meisje als ik fijn om naar te kijken. Zo is het bemoedigend om te zien hoe Clara zonder wikken of wegen de rekening van haar date betaalt en hoe de vriendin van Aron niet werkt als verpleegster of juf, maar als fulltime diskjockey in een nachtclub. Eveneens is het verfrissend om een vrouw nu eens realistisch te zien masturberen (met een grijze joggingbroek op half zeven, in plaats van op een bed vol rozenblaadjes) en om eindelijk ook mannelijke billetjes te kunnen aanschouwen in plaats van alleen de borsten van zijn vrouwelijke tegenspeelster.  

Hoewel deze voorbeelden in eerste instantie oppervlakkig lijken, kunnen dit soort momenten in series en films veel betekenen voor de gelijkstelling van mannen en vrouwen. Vrouwen zijn decennia lang onderworpen geweest aan de blik van mannelijke regisseurs en producenten (‘the male gaze’), wat heeft geleid tot een overgeseksualiseerd en gesimplificeerd beeld van de vrouw. Maar met een powervrouw als Bornebusch aan het roer (en met haar vele andere vrouwen in de huidige mediawereld), nemen vrouwen eindelijk zélf de touwtjes in handen. En er is meer. Want Bornebusch richt zich met haar Älska Mig niet alleen op de gelijksteling van vrouwen, maar ook op de emancipatie van mannen. Dat zit hem vooral in één belangrijk element van de serie: het feit dat de mannen in Älska Mig gewoonweg over hun emoties praten. Waar James Bond en The Godfather nog wel eens ontbreken in dit departement, praat Aron moeiteloos over de dood van zijn moeder met beste vriendin Jenny. En terwijl de meeste mannen in onze huidige maatschappij nog doodsbang zijn om zich kwetsbaar op te stellen, huilt Sten het ongegeneerd uit wanneer het hem allemaal even teveel wordt. Als klap op de vuurpijl zijn het de vrouwelijke personages die deze emotionele Zweedse mannen proberen te troosten. De omgekeerde wereld, hoor ik u zeggen. Maar wel de wereld van de toekomst.    

Het eerste seizoen van Älska Mig is te zien op NPO Start Plus en Lumiereseries.com. Het tweede seizoen is reeds verschenen in Zweden, maar nog niet in Nederland uitgebracht.  

1 Shares:
You May Also Like
Lees verhaal

Exclusief interview met Elzo Durt

Met dit interview maak ik kennis met de kunstenaar achter de albumcovers. Hij heeft een mythische, mystieke vibe; psychedelisch en af en toe een beetje duister.